Ogólnopolski Związek Zawodowy
Pracowników Transportu
Rada Krajowa

Czy pieniądze na zakup kasków mogą pochodzić z ZFŚS?


kask ochronny

Ze względu na problemy finansowe pracodawca zamierza pokryć z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych zakup środków ochrony indywidualnej przewidzianych do stosowania na wybranych stanowiskach pracy. Czy takie działanie jest dopuszczalne w szczególnie uzasadnionych przypadkach?

 

Pracodawca ma obowiązek ochrony zdrowia i życia pracowników przez zapewnienie im bezpiecznych i higienicznych warunków pracy. Przejawem tej powinności jest obowiązek nieodpłatnego dostarczania pracownikom środków ochrony indywidualnej, które zabezpieczają ich przed działaniem niebezpiecznych i szkodliwych dla zdrowia czynników występujących w środowisku pracy, a także informowanie zatrudnionych o sposobach posługiwania się tymi środkami. Ponadto pracodawca ma obowiązek dostarczać im nieodpłatnie odzież i obuwie robocze spełniające wymagania polskich norm:

  1. jeżeli odzież własna pracownika może ulec zniszczeniu lub znacznemu zabrudzeniu,
  2. ze względu na wymagania technologiczne, sanitarne lub bezpieczeństwa i higieny pracy.

Pracodawca powinien też ustalić rodzaje środków ochrony indywidualnej oraz odzieży i obuwia roboczego, których stosowanie na określonych stanowiskach – w myśl art. 2376 par. 1 k.p. i art. 2377 par. 1 k.p. – jest niezbędne. Jego obowiązkiem jest również określenie przewidywanych okresów użytkowania odzieży i obuwia roboczego. Ponadto na mocy par. 2 art. 2377 k.p. pracodawca może ustalić stanowiska pracy, na których za zgodą pracowników mogą oni stosować własną odzież i obuwie robocze (uwaga – robocze, a nie ochronne!), o ile spełniają one wymagania bhp. Wyjątek stanowią stanowiska, na których są wykonywane prace związane z bezpośrednią obsługą maszyn i innych urządzeń technicznych albo prace powodujące intensywne brudzenie lub skażenie odzieży i obuwia roboczego środkami chemicznymi lub promieniotwórczymi albo materiałami biologicznie zakaźnymi.

Z kolei ustawa o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (dalej u.z.f.ś.s.) przewiduje, że środki w nim gromadzone mogą być przeznaczane tylko na działalność socjalną. W art. 2 pkt 1 u.z.f.ś.s. pojęcie to zostało zdefiniowane jako „usługi świadczone przez pracodawców na rzecz różnych form wypoczynku, działalności kulturalno-oświatowej, sportowo-rekreacyjnej, opieki nad dziećmi w żłobkach, klubach dziecięcych, sprawowanej przez dziennego opiekuna lub nianię, w przedszkolach oraz innych formach wychowania przedszkolnego, udzielanie pomocy materialnej – rzeczowej lub finansowej, a także zwrotnej lub bezzwrotnej pomocy na cele mieszkaniowe na warunkach określonych umową”. Zgodnie zaś z art. 8 ust. 2 u.z.f.ś.s. zasady przeznaczania środków ZFŚS na poszczególne cele i rodzaje działalności socjalnej określa pracodawca w regulaminie tego funduszu, skonsultowanym z zakładową organizacją związkową. Natomiast pracodawca, u którego nie działa związek zawodowy, uzgadnia regulamin z pracownikiem wybranym przez załogę do reprezentowania jej interesów.

Należy więc stwierdzić, że zapewnienie pracownikom środków ochrony indywidualnej nie jest działalnością socjalną w rozumieniu u.z.f.ś.s., gdyż obowiązek ich nieodpłatnego zapewnienia wynika wprost z przepisów bhp i spoczywa na pracodawcy. Ponadto trzeba także zaznaczyć, że zgodnie z art. 8 ust. 1 u.z.f.ś.s. przyznawanie ulgowych usług i świadczeń oraz wysokość dopłat z ZFŚS powinno być uzależnione od sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej osoby uprawnionej do korzystania z niego. Przyznając więc jakiekolwiek świadczenia finansowane z tego funduszu, pracodawca powinien każdorazowo rozpatrywać sytuację materialną, życiową, rodzinną, zdrowotną itp. osoby uprawnionej do korzystania z przewidzianych w nim świadczeń. Tak więc pracodawca nie powinien finansować zakupu środków ochrony indywidualnej ze środków ZFŚS, bez względu na kondycję finansową zakładu pracy

Podstawa prawna:

  • art. 207 par. 2, art. 2376 par. 1, art. 2377 par. 1–2, art. 2378 par. 1 ustawy z 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1040 ze zm., ost. zm. Dz.U. z 2019 r. poz. 1495).
  • art. 2 pkt 1, art. 8 ust. 1–2 ustawy z 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1352, ost. zm. Dz.U. z 2019 r. poz. 1907)

Autor: Maciej Ambroziewicz

Źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Udostępnij ten post

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on print
Share on email

Zapisz się do naszego newslettera

Odwiedź nasz profil Facebook

Facebook Pagelike Widget

Polecamy ten portal

poradnik związkowca

Polecamy hosting

Archiwum